hoogbegaafdheid
Wat is hoogbegaafdheid?
Als iemand een IC boven de 130 heeft, spreek je van hoogbegaafdheid.
Maar hoogbegaafdheid is meer dan alleen een hoge intelligentie. Als het gecombineerd wordt met een hoge creativiteit en een sterke motivatie, dan spreek je van hoogbegaafdheid.
Hoe weet je nu of je een hoogbegaafd kind hebt of dat je zelf hoogbegaafd bent? De kenmerken en signalen kunnen heel divers zijn. Ik noem er een paar algemene, maar ieder kind is natuurlijk uniek.
- weinig slapen
- vroeg staan, lopen (8-12 mnd.), ook wel heel laat lopen (2-3 jr.)
- vroeg brabbelen en praten; heel laat praten: grammaticaal goed met een goed woordgebruik
- grote en rijke woordenschat
- perfectionistisch- faalangstig
- opvallend goed geheugen
- vroeg leggen van verbanden,
- groot rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel
- originele ideeën en oplossingen
- een ongewone verbeeldingskracht
- de eindeloze "waarom" vragen; ook vroeg filosofische vragen
- heel eigen gevoel voor humor (ook woordspelingen)
- veel buikpijn, hoofdpijn
- hoogsensitief
- kan onhandelbaar of agressief zijn
- moeite met leren zwemmen, fietsen
- heeft sociaal inzicht
- makkelijkere interactie met oudere kinderen dan met leeftijdsgenootjes
- is op school een totaal ander kind dan thuis, het lijkt wel of de leerkracht en de ouder(s) het over een totaal ander kind hebben
Toch staat hoogbegaafdheid niet garant voor goede schoolresultaten.
Ze zijn vaak beelddenkers wat niet aansluit op de talig aangeboden lesstof. Ze zien meerdere invalshoeken in vraagstellingen, hebben vaak moeite met structureren. Ze denken vooruit, worden in hun vraagstelling vaak niet door de leerkracht begrepen.
Hoogbegaafde kinderen kunnen, doordat zij merken dat ze anders reageren dan andere kinderen, faalangstig worden. Ze hebben het gevoel niet op dezelfde golflengte te communiceren als hun klasgenootjes en de leerkracht. Ze krijgen onvoldoende uitdaging en verrijking (meer van hetzelfde is geen verrijking).
In hun sociaal-emotionele ontwikkeling lijkt het alsof ze achterblijven. Op een bepaalde leeftijd willen kinderen bij de groep horen maar vinden de aansluiting niet. Ze hebben
(biologische kalender)jaren ver vooruit zijn, een andere beleving van vriendschap en loyaliteit dan hun leeftijdsgenootjes.
Een groeiend gevoel van "anders" zijn, beïnvloedt hun interactie met andere kinderen. In het leggen van contacten wordt het kind steeds teleurgesteld. Het kind gaat de conclusie trekken iets fout te doen. Dit kan het zelfbeeld aantasten. Dit kan resulteren in gefrustreerd gedrag, soms zelfs in agressie, maar ook in een terugtrekken, een onderduiken. Door deze houding zijn ze ook makkelijker een doelwit voor gepest.
Daarbij kan hun drang om bij de groep te horen en te zijn zoals de anderen: "gewoon", resulteren in onderpresteren. Niet herkend of erkend, komen ze in een neerwaartse spiraal en vallen uiteindelijk tussen wal en schip.
Deze kinderen zijn anders en dat mag! Ieder mens is uniek. Ik zie het als het geboorterecht van ieder mens dat hij of zij mag zijn wie hij is.
